Wybarwienie biofilmu sprawia, że jest ona wyraźnie zaznaczona na powierzchniach zębów, co jest świetnym narzędziem uświadamiającym, motywującym i kontrolnym dla pacjenta. Wybarwiona płytka bakteryjna u pacjenta poprawia również jakość pracy higienistki stomatologicznej. Dzięki tej czynności, higienistka może:

  • szczegółowo poznać stan higieny pacjenta oraz problemy, z którymi się boryka podczas codziennego mycia zębów, nawet te, których sam pacjent nie był świadomy,

  • lepiej przeprowadzić higienizację usuwając biofilm niewidoczny gołym okiem

  • dobrać indywidualne akcesoria higieniczne, 

  • ocenić efektywność instruktażu i skuteczność wdrożenia nowych nawyków pacjenta podczas kolejnych wizyt,

  • wyliczać wskaźnik fuksynowy, by jeszcze lepiej pomagać pacjentom nabrać kontrolę nad własnym zdrowiem. 

 

Jak obliczyć wskaźnik fuksynowy?

Używając wskaźnika Fuksa nowego, oddzielnie ocenia się wybarwienie płytki bakteryjnej na powierzchniach policzkowych i językowych zębów. Potrzebny będzie ci coś, co wybarbie płytkę nazębną. Może to być roztwór funksyny zasadowej lub erytrozyna. 

Obecnie na rynku stomatologicznym jest już wiele produktów różnych firm do profesjonalnego wybarwiania biofilmu podczas wyzbyty higienizacyjnej. Dostępne są płyny, tabletki i gąbeczki nasączone erytrozyną. (Ja używam gąbeczek Biofilm Discloser EMS, które wybarwiają biofilm w dwóch odcieniach w zależności od stopnia dojrzałości biofilmu). 

W przypadku roztworu pacjent powinien pukać nim usta przez około 30 s, a w przypadku tabletki rozpuścić ją w ustach i rozprowadzić językiem po wszystkich powierzchniach zębów.

W obu przypadkach, po rozprowadzeniu środka wybarwiającego, pacjent powinien go wypluć i przepłukać usta wodą. 

Przy użyciu gąbeczek Biofilm Discloser EMS proces wybarwiania wygląda nieco inaczej. Higienistka za pomocą pęsety przykłada do wszystkich powierzchni zębów gąbeczkę nasączoną erytrozyną, po nałożeniu jej na zęby wyrzuca gąbeczkę i wykonuje płukanie zębów wodą.

Niezależnie od tego jaki wybierzemy sposób wybarwienia biofilmu, na tym właśnie etapie, kiedy widzimy zabarwione złogi bakteryjne na kolor fioletowo-różowy, możemy przystąpić do pomiaru wskaźnika fuksynowego, korzystając z poniższego wzoru:

F – wskaźnik fuksynowy,
X1-suma wartości liczbowych zabarwionych powierzchni językowych (podniebiennych),
X2-suma wartości liczbowych zabarwionych powierzchni policzkowych (wargowych),
n – liczba wszystkich zębów.


Do otrzymanego wyniku należy zastosować poniższe kryterium:
– brak zabarwienia =
– zabarwienie obejmujące 1/3 przyszyjkowej powierzchni korony zęba = 1
 zabarwienie obejmujące do 2/3 powierzchni korony zęba =
– zabarwienie obejmujące więcej niż 2/3 powierzchni korony lub całą jej powierzchnię = 3


Wskaźnik fuksynowy można stosować również w wersji uproszczonej, oceniając zabarwienie powierzchni językowych i policzkowych tylko 6 zębów, po jednym zębie z każdej grupy (siekacz, przedtrzonowiec, trzonowiec) położnych przeciwstawnie.

Przykładowy zapis ocenianych zębów:

Uproszczony wskaźnik  również obliczamy ze wzoru podanego wyżej, im  jego wartości są wyższe, tym gorsza higiena pacjenta.


Jeśli potrzebujesz więcej informacji o gotowych preparatach do wybarwiania płytki bakteryjnej, kliknij  TUTAJ.

Napisz komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Shopping Cart